لوگوی معاصر

لوگوی معاصر

دوران لوگوهای امروزی، از دهه 1950 نخست شد. در سنه 1960، چرمایر و گیسمار لوگویی را برای Chase طراحی کردند که در ایالات متحده، مادر طراحی گرافیک مدرن لقب گرفت. لوگوی Chase، به راستی چکیده ای از صنعت طراحی لوگوی امروزین را پرتو می دهد. همانند لوگو، تبلیغات مفصل رسانه ای نیز، برای برقراری وابستگی میان لوگو و بانک مربوطه در جامعه صورت گرفت و این در حالی بود که تبلیغات، ساده، شکلی مجزا، و خالی از هرگونه تعصب نژادی و فرهنگی بودند و کوشش می کردند تا وجهه ای پیچیده و بین المللی را به نمایش بگذارند.

امروزه، شرکت ها و موسسات زیادی هستی دارند که محصولات، برندها، خدمات، دفاتر، و موارد متنوع دیگری را با استفاده از آیدیوگرام (آیکون، نشانه) یا سمبول یا آمیزه ای از نشانه و سمبول، بعنوان یک لوگو، استفاده می کنند. در نتیجه، امروزه تنها شمار کمی از آیدیوگرام هایی که ملت می بینند، بدون هستی نام قابل تشخیص می باشد. لوگوهای خوب شدنی است ترکیبی از آیدیوگرام و نام شرکت (لوگوتایپ) باشند الی تاکید بیشتری بر روی اسم نسبت به طرح گرافیکی بوجود آید و از طرحی خیره کننده با کمک حروف ها، رنگها، و المان های گرافیکی دیگر، بهره‌گیری نمایند.

آیدیوگرام و سمبول ها ممکن است خیلی موثرتر از اسم های نوشته شده (لوگوتایپ ها) باشند. بعنوان نمونه، سرشناس به زبان عربی، کمک زیادی در بازارهای اروپایی نخواهد کرد. برعکس، آیدیوگرام ها، مشخصات طبیعی و خدادادی محصول را در هر دو بازار آسیا و اروپا حفظ می کنند. در گستره های غیر تجاری، صلیب احمر (که در کشورهای مسلمان، هلالی قرمز است)، مثالی از اثر ای است بیچارگی به مشهور همراهی کننده ندارد. برندسازی، در بازارهای بازرگانی بین المللی کمک زیادی خواهد کرد. لوگوی کوکاکولا را مردم کشورهای مختلفی می شناسند و این سوژه ارتباطی به زبان گویشی آنها ندارد بخاطر رنگ استانداردی آن و طرح نوار موجدار آن.

برخی کشورها نیز لوگویی برای خود دارند. بعنوان مثال، آرژانتین، اسپانیا، ایتالیا، و ترکیه و جزیره باهاماس، که در بازار، توسط توریست ها بخوبی تشخیص دیتا می شوند. چنین لوگوهایی غالبا توسط کشورهایی استفاده می شوند که گردشگر و گردشگر، تقسیم بزرگی از اقتصاد آن کشور را می سازد